Psikanalitik Çalışmaya Dair

Psikanalitik çalışmada düğümleri çözmek değil, yeniden düğümlemek meseledir.

Özne kendi “yumağı”nı sahiplenir, anlamlandırır ve yeniden düğümler.

“Yaşam yumağından bir iplik ucu çekince,

birçok başka uç da birlikte gelir- ama,

fazlaca uzun bir parça çıkarayım diye, çok çekersen,

iplik uçları birçok yerinden birden düğümleniverir,

kalır; bu arada da yumak daha karışık hale gelir.

Ama bu demek değildir ki o yumağı ‘rahat’,

kendi halinde bırakmalısın, ‘karıştırmama’lısın -

tam tersine : düğümleri arttıkça, gittikçe daha

karıştıkça, üstüne üstüne gitmelisin

-başka türlü nasıl bağlantılı hale gelebilir ki?”

Oruç Aruoba yaşamdan bahsederken yumak metaforunu kullanır. Bu kullanım, psikanalitik çalışmanın doğasını anlamada yol göstericidir. Psikanalizde mesele, yaşam yumağını bütünüyle çözmek ya da düğümleri ortadan kaldırmak değildir; öznenin kendi yaşam yumağına temas etmesi, çektiği her iplikle birlikte ortaya çıkan yeni bağlantıları fark etmesi ve yumağını kendi söyleminde yeniden düğümlemesidir.